"مکارمِ [اخلاق] آثاری دارد که به صاحب آن، در هر جایی که باشد، بازمی‌گردد."
اشارۀ این سخن به دو نکتۀ مهم است:
نکتۀ اوّل این است که منشأ مکارم اخلاق و فضایل در نهاد و جوهره و عین ثابتۀ هرکس است؛ و در نهایت، ریشه در اسمِ الهیِ هرکس (روحِ نوری او) دارد.
نکتۀ دوّم این است که هرچند نفعِ مکارم اخلاق به دیگران نیز کم و بیش می‌رسد؛ اما به صاحب آن، بیش از همه، نفع می‌رسد.
این سخن به این معنا نیز اشاره دارد که مکارم اخلاقِ همگان همواره متناسب با حالِ عین ثابتۀ ایشان است.