9- رضایت از خود در بسیاری از عرفان های سنتی وجود ندارد، بلکه مرید دائما در حال ترس و لرز و ملامت خویش است؛ اما دیدگاه محی الدین این است که بکوش کار درست را انجام دهی؛ و اگر موفق نشدی، خود را نسبت به گذشته ملامت نکن.
10- ریاضت های سخت در اغلب عرفان های سنتی، کم و بیش وجود دارد؛ اما در روش سلوکی محی الدین این قبیل خود آزاری ها نیست.
اکنون شما قضاوت کنید که پای محی الدین بیشتر روی زمین است، یا پای پیروان عرفان های سنتی ؟ آیا عرفان محی الدین بیشتر به انسان می اندیشد یا عرفان های سنتی؟