هرچند افراد بسیار زیادی به صورتِ غیر مستقیم، از ابن عربی، تاثیر پذیرفته اند و همچنین افراد بسیار زیادی با او ملاقات داشته اند اما کسانی که برای مدت قابل توجهی با او همراه بوده باشند و از او درس آموخته باشند به تعداد انگشتان یک دست نمی رسند. راز این موضوع چند چیز است:
1- بخش زیادی از زندگیِ ابن عربی در سفر گذشته است؛ و اگر از سالهای آخر زندگی او بگذریم که در دمشق ساکن بوده است، او بیشتر عمر خود را از شهری به شهر دیگر، سفر کرده است و مدتی در آنجا مانده است و از آنجا به شهری دیگر رفته است و …. همین موضوع سبب شده است که کسانی که رسماً شاگرد او محسوب می‌شوند زیاد نباشند.
2- پرهیز از جلب توجه ناصحانِ ظاهربین و همچنین جلب توجه مخالفان متعصب تا مبادا به سبب همراهی و نزدیک شدن زیاد به او، با کج اندیشی ها و سطحی‌نگری ها موجبات اذیت و آزار بیش از پیش را برای او فراهم کنند.
3- ابن عربی نویسنده‌ای پر کار بوده‌است و ساعت های زیادی را صرف نگارش آثار کرده‌است و در واقع، نویسندگی را بر اینکه حلقه درس رسمی و ثابت داشته باشد ترجیح داده است.