آزار کشیدن و رنج بردن از سخنان و رفتارهای دیگران نشانه ضعف انسان است. انسان ها از اموری رنج میبرند که در آن ها ضعف دارند. ما از سخن مردم و از سخن ناروایی که به ما نسبت میدهند ناراحت میشویم و آزار میبینیم، چون ما ضعیف هستیم؛ و اگر قوی بودیم، سخن آنها سبب آزار و رنج ما نمیشد. محی الدین در این سخنش به این نکته اشاره می کند که هر آنچه که سبب رنج ما می شود به یک اعتبار، مایه رحمت برای ماست چون ما را متوجهِ ضعف خودمان می کند.