از ویژگی های برجستۀ سالک این است که او تحت تاثیرِ جریان رایج و جوّ غالب قرار نمیگیرد و حتّی میکوشد که آنجا که لازم است، بر خلاف جریانِ رودخانه شنا کند. سالک با سلوک، میکوشد که از نظر درونی، چنان غنی و صاحبِ سرمایۀ معنوی باشد که خودش به تنهایی، امّتی واحد باشد و جریان غالب او را با خود نبرد.
محی الدین در این باره نگاشته است:
"اجازه نده که کسی [یا چیزی] تو را برانگیزاند و به جانب خود، بکشاند. در هر موقعیتی، بنگر که چه چیزی شایستۀ آن موقعیّت است و حال و شرایط چه چیزی را ایجاب میکند و همان کار را انجام بده."