میل به حقیقت‌جویی و فرار از حقیقت

انسان‌ها همان طور که میل به حقیقت جویی دارند، میل به فرار از حقیقت دارند؛ زیرا بسیاری از حقایق، ایشان را دچار وحشت می‌کند.

آدمی در برابر خود، یکی از دو راه را بیشتر ندارد؛ یا باید خود را طوری تربیت کند که واقعیت‌های تلخ و وحشتناک را بپذیرد و انکار نکند و این کار سالکان است؛ و یا باید راه توده مردم را برود یعنی بایدچشم خود را روی واقعیت‌های تلخ و وحشتناک ببندد و اگر آن حقایق را ناخواسته دید، بکوشند راهی برای انکار آن‌ها پیدا کند؛ و اغلب افراد این راه را برمی‌گزینند.

حر در ماجرای کربلا، کسی بود که راه را بر روی امام حسین(ع) بست و وقتی متوجه شد که کارش اشتباه بوده است با شهامت اشتباهش را بپذیرفت و در صدد جبران گذشته برآمد.

جمعی از نویسندگان و مداحان و روضه خوان‌ها می‌دانند مطالبی که می نویسند و می‌خوانند سند و مدرک درستی ندارد؛ اما شجاعت لازم را ندارند که از سخنان نادرست‌ِ خود دست بردارند؛ و البته برخی در این میان، منافع خود را در چشم‌پوشی از این موضوع می‌بینند.