"از آن رو که خداوند در ذات و صفات و افعال و اسماء خویش، "لیس کمثله شیء" است [یعنی همانندی ندارد] خداوند هر فردی از افراد موجودات را در ذات و صفات و اسماء و افعالش، "لیس کمثله شیء" [یعنی بی‌همانند] آفرید. پس آن نکته را [که در صددِ فهماندنش بودم] فهم کن."
(بخشی از کتاب ترجمه و شرح کتاب الحکمة اثر محی الدبن ابن عربی به قلم نگارنده)
محی الدین قصد دارد در این گفتار، به ما بفهماند که افراد در ویژگی‌ها و استعدادها با هم فرق دارند و هرکس منحصر به فرد است و نباید ما در جهت یکسان سازیِ افراد، تلاش کنیم؛ بلکه باید کمک کنیم تا هر فرد استعدادهای خود را کشف کند و آن‌ها استعدادها را با روش درست، شکوفا کند؛ بی‌آنکه به دیگران، ظلم کند.
بنابراین، تلاش در جهت این موضوع باید باشد که افراد به حقوق هم، ظلم و تجاوز نکنند؛ نه اینکه همه مثل هم شوند که این غیرممکن است تحقق پیدا کند.